Volterra, Podere Fraggina, 6 augustus 1998

Voor Inger en Massimo,

Als aandenken aan de in gebruikname van "La Stalla" op 1 augustus 1998 (opening agriturismo) dit boek.
Volop lege bladzijden voor alle gasten die nog zullen komen of voor andere aantekeningen die met jullie "podere" verband houden.

Dit boek, met leer bekleed uit Florence en het familiewapen van "de Medici" waar ook de namen Lorenzo en Cosimo terug te vinden zijn.

Wij hadden de eer hier in "La Stalla" de eerste gasten te zijn en met veel genoegen!

Van Ellen en Lokko

30 agosto 1998

Se curiosità ed incertezza ci accompagnavano nel viaggio, giunti alle "Balze" si è aperto un meraviglioso sipario lasciandosi intravedere un mondo fantastico dai mille volti.
Non vi è angolo che non sappia offrirsi sensazioni intense infondendosi profonde emozioni espresse, inoltre, dalla calorosa accoglienza di Massimo e dalla solarità di Inger.

Un arrivederci da Gabriella e Roberto

De droom

Eindelijk klaar, die dag in augustus. De vergunning rolde die ochtend uit de ambtelijke molen en konden de borden met "Podere Fraggina" en alleen de "F" op de valreep geplaatst worden op de strategische plekken.
Dan arriveren de eerste gasten. Een zucht van verlichting doet het stro op de omliggende velden opwaaien: We hebben het gered. De droom is uitgekomen, het zweet kan worden afgewist, de kurken de lucht in!

De uitwerking
Alles is zo nieuw, zo goed afgewerkt, de inrichting is stijlvol, de autenthieke sfeer behouden. Zo moet het blijven, er is zo hard aan gerwerkt.
De eerste reeks gasten heeft allemaal goed begrepen en geniet van de heerlijke lokatie. Ze zijn zuinig op de spullen en als ze weg zijn ziet alles er nog hetzelfde uit en staan de enthousiaste reacties in het gastenboek. God zij dank.

De nachtmerrie
"Massimo, we krijgen nieuwe gasten, ze hebben gebeld en komen in de namiddag aan." Om drie uur is het zover. Een afgeladen Volvo stationcar komt in een stofwolk naar beneden hobbelen en komt knarsend in het grind tot stilstand. Een gezette man in trainingspak stapt puffend uit: "Tering, wat een baggerweg zeg, t' is dat je nergens kan keren, maar goed we zijn er nou toch, dus laat dat huissie maar eens zien!"
Een slons met krulspelden en drie schreeuwende kinderen tussen 5 en 10 jaar kruipen uit de Volvo. "Is hier ergens een zwembad, dan ga ik mijn luchtbed opblazen", brult de oudtse. "Hou jij je kanus nou eens", brult de vader hem toe, "we moeten eerst inchecken".
"Dat kan later wel gebeuren, ik zal eerst het appartement laten zien," Inger blijft beleefd. De man en de vrouw lopen mee.
"Kijk Sjaak, dat lijken wel die Romaanse bogen net als in dat gidsje over Piza, zou dat nog origineel wezen?"
Eenmaal binnen begint het stel met een vergelijkend warenonderzoek.
"Kijk, net zo'n ouwe kast als bij je moeder, geinig hè, maar wel onhandig met die schuiframen." "Zie jij ergens een Melitta koffieapparaat voor ons bakkie? En hebben jullie ook een frituurpan voor de de kids? Die eten alleen maar frieten, ken je dat...?"
"Hé kijk, die tegels zijn net die van ons in de keuken, alleen hebben wij die dure, met die motiefjes."
Inger onderbreekt de keuring en neemt ze mee naar de slaapkamers en vervolgens de badkamer, terwijl buiten het gehuil van de "kids" indianen niveau bereikt.
"Kijk Miep, een bidet, als je daar maar niet inzakt," grapt de man. "Dat moet jij zeggen," giegelt de vrouw, "met die dikke reet van jou hang je er aan alle kanten overheen!"
Inger staat alweer in de keuken. Wat een vreselijke mensen, denkt ze en tegelijkertijd ziet ze door één van de boogramen de vijgenboom met drie aangeklede apen het ravijn in verdwijnen. "Jullie kinderen!" gilt ze naar de kwebbelende ouders, die de schuifdeuren van de douche aan een deurtest onderwerpen. "Ach," schreeuwt de man, "die zijn wel wat gewend!"
Tot Ingers grote schrik besluit het stel te blijven. "We krijgen zeker wel korting hè, als we drie weken blijven?!"
Ze mogen met de auto een stukje naar beneden. Inger wacht ze op onderaan het pad. Als de bak met geraniums met een doffe klap sneuvelt onder één van de achterwielen, is het genoeg. Ze schiet overeind....in bed. Massimo schrikt wakker. "Wat is er, heb je gedroomd?"
"Massimo," fluistert Inger, "ik wil een slagboom bovenaan de weg," en ze valt terug in de kussens.

Bedankt voor de heerlijke tijd die we hier hadden. We wensen jullie veel succes en geluk en we zullen deze plek van harte aanbevelen aan mensen die geen Sjaak of Miep heten.

Joop en Tineke
Volterra, september 1998

Volterra, 8 tot 22 mei 1999

Beste Lorenzo en Cosimo

Als ik naar jullie kijk, dan zie ik twee jongens met een sterke eigen wil en grote indringende ogen.
Die sterke eigen wil is jullie niet vreemd als je bedenkt dat jullie het broedsel zijn van Inger en Massimo. Zij moeten wel een erg sterke wil en doorzettingsvermogen hebben om een bouwval om te toveren tot zo'n paradijselijke verblijf. Ons hebben ze daarmee in elk geval veel plezier gedaan. En wat die grote indringende ogen betreft: die heb je hier gewoon nodig om alle indrukken goed in je op te kunnen nemen.
Beste jongens, bedank jullie vader en moeder voor hun gastvrijheid en wees een beetje lief voor ze. Ze hebben het verdiend! En wees vooral ook Héél trots op je opa want zonder "nonno Beppe" ziet het leven er toch héél anders uit.

Jos van der Mark

mei 1999

Hallo Inger en Massimo!

Wat is er allemachtig veel en mooi gebouwd in Toscane. Wat staan al die beroemde gebouwen er prachtig bij in de onvergelijkbaar mooie omgeving!
Veel van dat bouwtalent, die vindingrijkheid, hebben jullie getoond toen je van wat je hier aantrof maakte wat het nu is. Het was (en is) zo leuk om jullie te ontmoeten, jullie jongetjes, die onvolprezen opa (moge hij 100 worden!) en de poezen Siepie en Attinia die we straks vaarwel zeggen en voor wie we geen brokjes meer zullen halen in de jofele supermarkt boven. We hebben genoten van alles hier en dan is de buurtwijn ook nog dik voor elkaar!
Wij wensen jullie veel goeds en liefs en we hopen dat velen de weg naar jullie zullen vinden. Wij weten nu tenminste waar jullie zitten!

Salute eh felicità!

Letty Kosterman

juni 1999

Er was eens....daar beginnen heel veel sprookjes mee.

Ja, er was eens een oud huis. Zijn fundamenten stonden stevig in de Toscaanse aarde en zo kon het de tijd trotseren. In het huis werd hard gewerkt, gezaagd, gehamerd. Uit de ruwe steen, het Etruskisch marmer ontstonden er zuivere evenwichtige vormen.
Het huis had een bestemming - de arbeid zou worden overgenomen door een jongere generatie... zo dachten de mensen - maar het huis - al zijn stenen van binnen en van buiten, zij wisten wel beter. In Italië kunnen alle stenen spreken.
Zij wisten waarom zij al die lange jaren bij elkaar waren gebleven. Eens door mensenhanden samengevoegd, waren zij in de loop der jaren met elkaar vergroeid, gegroeid tot een organisch geheel, gedragen door de aarde.
Zij leerden wat geduld was: verzinken in zichzelf,...zichzelf genoeg zijn en weten hoe je wachten kunt.
Natuurlijk liet de tijd zijn sporen na, zoals de rimpels op een doorleefd gelaat.
Maar het huis bleef zichzelf, sterk maar ook kwetsbaar. Het wist dat het liefdevol kon omarmen en koesteren en dat eens op een dag het daarvoor zijn deuren en vensters zou openen...

Lieve Massimo en Inger, kinderen van deze tijd, op de drempel van een nieuwe eeuw. Jullie hebben het verlangen van het huis begrepen en jullie antwoord was klaar: we komen, we komen samen...
De één voorgekomen uit de zachte vruchtbare Toscaanse grond,- de ander uit het mysterieuze Noorden, het land dat uit de zee gewonnen is.

Ik las in het boekje "Etruskisch testament" van D.H. Lawrence dat dit de essentie was van de Etruskische religie, de oerreligie van de westelijk wereld: "De zee is het onmetelijk bezielde oerschepsel. Haar binnenste is de schoot van alle dingen waaruit ooit alles is voorgekomen en waardoor alles weer zal worden opgeslokt.
Zee en aarde houden elkaar in evenwicht. De aarde met haar innerlijk vuur van leven na en voor de dood. Achter de wateren en voorbij het laatste vuur lag alleen nog "Het Ene". Dit was het geheim dat de Lucomonen, de "Ingewijden", bewaarden, terwijl zij het symbool ervoor in hun handen hielden."

Jullie hebben nu het huis in handen, jullie dromen en je arbeidslust, maar ook het zweet en de tranen hebben het herschapen tot het veilige nest van jullie zonen waar zij mogen opgroeien. Misschien zelfs mogen groeien tot een Magnifico en een Benedetto. Het nageslacht. Het is een grote vreugde maar ook een grote verantwoordelijkheid. Vergeet nooit dat Massimo het leven ontving van Beppe en Elia. Zij zijn jullie voorgeslacht en hebben de voorbereiding en de voltooiing van Podere Fraggina begeleid en mogelijk gemaakt.
Inger vergeet niet de zee en je jeugd, ook weer mogelijk gemaakt door Frank en Nina.
Jullie taak is: door te geven. Door te geven aan jullie kinderen en aan talloze gasten, want velen die verlangen naar rust en evenwicht zullen aan jullie deur blijven kloppen. Het Huis zal blijven antwoorden Kom maar, Kom maar bij me, Ik ben warm en liefdevol en sterk, Mijn muren zijn stevig en de plaats waarop zij staat is heilige grond.

tante Han
juni 1999

Inger et Massimo....et grand papa!

Notre intuition de choisir votre site enchanteur pour notre vacance en Toscane a été récompensée.
Nous avons d'abord été charmé, dès notre arrivée, par le pittoresque du site avec la belle route de cyprès et la vue magnifique sur la vallée et les collines environnantes.
L'accueil chaleureux de Massimo, Inger et du grandpère a su nous charmer et nous mettre bien à l'aise dès le début...
Quel enchantement de constater et de vivre dans un appartement si bien aménagé et rénové avec beaucoup de goût et de raffinement; la décoration est très recherchée également...
Notre séjour a été très agréable et confortable grâce à l'âme qui habite ce lieu de haute classe...

Nous avons l'impression que nous sommes les premiers "québècois" à séjourner parmi vous mais nous espèrons que d'autres vous visiteront bientôt...car nous parleront beaucoup de votre maison à nos nombreux amis...!

été 1999; Françoise, Luc et Catherine, Montréal, Quèbec

Volterra, 4th January 2000

Massimo and Inger,

What a tremendous way to spend the days before and after the change of the millenium. We were hoping for a small-scale disaster related to YZK, which would prolong our stay at Podere Fraggina, but the Italians disappointed us!! Now we must leave.
Our celebration of San Silvestro was most memorable. The fireworks in the Tuscan panorama were breath-taking. I also enjoyed helping Massimo win all the Lire from the Americans in the Poker game.
I most enjoyed sharing tastes of wonderful Italian dishes between our homes. Our celebration feast on San Silvestro was a cultural, cullinary overload!
You were wonderful hosts, which was a tremendously big help to me, as the tour guide for "the Damon party". You made my job much easier!

Ci vediamo presto! Grazie mille!

Joe, Lynn, Kate and Paul

20 December 2000

Dear Inger and Massimo

We came to find the essence of Tuscany. Driving down the road for the first time, probably lost, we saw your place from afar. We held our breath with anticipation - how magical + perfect if we could stay there! As we pulled up, Ingers sweet, wonderful, beautiful face appeared over the veranda. And immediately we felt welcome.
What followed was a stay full of long lunches, delightful wine, warm cosy evenings away from the world. We had found "camelot". We both wondered if this could become boring with gentle, unhurried serenity, we found the essence of Tuscany and the essence of us...This is a priceless gift you have given us...for a lifetime. Thank you.

Flett
designer artist Sydney 2000 Olympic Games

18 mei 2001

Het is nog vroeg, de lucht tintelend fris. Cees is al aan het wandelen en ik loop wat te rommelen in mijn eigen tempo en nacht t-shirt.
We wilden zoveel zien in Toscane (zoveel musts op een lijstje van mensen die hier eerder waren). Maar op de een of andere manier lieten we halverwege de week alles figuurlijk uit onze handen vallen en begonnen we gewoon te zijn en niet meer te moeten.
Gelukkig hebben we nu de herinneringen aan dit mooie stukje Toscane. Jullie hebben er iets bijzonders en persoonlijks van gemaakt. En toch ook weer zo universeel dat het een plek is waar ieder zich thuis kan voelen.
Lieve Inger, je bent een geweldige, attente (gast)vrouw, aanwezig waar nodig, vriendelijk en niet opdringerig; knap hoe je je daar tussenin beweegt. Je attendheid sprak o.a. uit je warm welkom, de bloemen op de tafel, de verrassing 's avonds bij de deur...
Dank voor al je goede gaven, leuk ook onze korte herkenningsvolle gesprekken.
We wensen jou heel veel goeds in de toekomst. En natuurlijk ook de 4 mannen die hier horen en die we zo vaak zagen: jullie 2 vertederende jochies, die nog weten wat spelen is! Jouw vriendelijke schoonvader en natuurlijk Massimo: ik genoot dagelijks van zijn werk dat in ons huisje hangt. Hoe meer je ernaar kijkt, hoe mooier het wordt! (ik was nieuwschierig nasar zijn atelier!)

Wie weet tot ziens!

Liefs, Mieke

Volterra, 16 agosto 2001

A volte si cerca tutta la vita un luogo che sia in grado di riconcigliare con la vita e con i nostri "problemi"; io sono stata fortunata perchè questo luogo l'ho trovato e so che quando voglio "capire" o "mettere in ordine" posso sempre venire in questo posto meraviglioso, dove il ritmo lento della natura ci suggerisce, ad ogni istante, quanto vano sia l'affermarsi umano e quanto invece sia più saggio lasciare che la vita scorre secondo i tuoi ritmi.
Grazie per l'accoglienza calda e discreta.

Antonio

Volterra, 3 November 2001

Liebe Inger, Lieber Massimo,

Ihr habt hier ein kleines Stückchen Paradies und wir freuen uns jetzt schon darauf wieder zu kommen!

Anke und Dirk

4 novembre 2001

Cogliamo quest'occasione per porvi cordiali saluti a voi e a queste vedute meravigliose sperando di poterle rivedere al più presto.
Questa è stata per noi una stupenda occasione per rilassarsi e per riscoprire le tante meraviglie che la natura può offrire - sia in voi che in questa "Officina" abbiamo ritrovato una calda accoglienza,

Mario e Monica

20/02/02
Volterra

Luoghi come questo (per dirla con Jiddu Krishnamurti) aiutano a liberare l'osservato dall'osservatore...La frammentazione interiore diminuisce a favore della visione unitaria e riemergono prpositi creativi e positivi...una ricarica naturale...

saluti dal "Tibetano"

29. März 2002, Volterra

Eine wunderschöne Woche liegt hinter uns.
Alles was wir sehen wollten haben wir leider nicht geschaft. Die Zeit war einfach viel zu kurz. Allein das gute Essen hält einen für Stunden an einem Platz...
Wir haben hier ein kleines Stück Paradies gefunden und werden bestimmt noch einmal wieder kommen.
Vielen Dank an undere lieben Gastgeber Inger + Massimo.
Allen die noch kommen werden wünschen wir ebenso viel Spaß in unserer "Vecchia Cucina"!

Sibylle und Harold

Lets go to Tuscany, look-up the web and find a place to stay - agriturismo Podere Fraggina...A great welcome and a quite location. Lucky enough to have nice Dutch neighbours which made it even better. We will recommand your agriturismo to all our friends!

Tony and Margaret

p.s. The cats provided the final touch...!

F raggina
R ayonnant de soleil et de chaleur,
A dmiré par tous tes estivants,
G ai, charmant et accueillant,
G age de paix et de sérénité,
I solé au coeur des cyprès de Toscane:
N e change surtout pas et...
A ccueille nous encore souvent!

Pierre et Myriam, Belgique

26/7/02, Volterra, Podere Fraggina

Per quanto la nostra esperienza di agriturismo sia abbastanza limitata, questo ci è decisamente sembrato "vero".
La vostra gentilezza e simpatia impreziosiscono questo sereno e luminoso angolo di Toscana, Siamo stati fortunati a conoscere questo posto; Enrico ha molto apprezzato la compagnia di Lorenzo e Cosimo e dei micetti. Un applauso all'ospitalità italo-olandese! E un applauso speciale al Nonno!

Valeria, Renzo e Enrico

augustus 2002

Lieve mensen,

Fijn om hier weer geweest te zijn, In de natuur, in de stilte in de nachten...Ik heb me hier weer wonderbaarlijk thuisgevoeld. Inspriratie, ideeuen opgedaan om thuis te brengen in Bolsward. Bedankt voor de zorg en de aandacht. Dit doet de mens goed. Voor een ieder een hartelijke groet, Willy

En Tjitte schrijft:

"Fraggina" bezoeken is "thuiskomen".
Dat je aandacht voor je gasten had wisten we al Inger. Maar dat speciale inlevingsvermogen van jou raakte me ook deze keer heel diep. We hebben deze keer ook wat achterkamertjes van onze ziel laten zien en dat vertrouwen we met een gerust hart aan je toe. Ik denk dat we vrienden zijn geworden en dat geeft een gevoel van verbondenheid over de grenzen heen.
Ans Massimo, we are so glad you came to say goodbye! Maybe it is possible to meet you both one evening and drink a glass of wine. I am curious about your life...that must be an interesting story!
Dag lieve Lorenzo, ik zal je missen mijn vriend!
Ciao caro Cosimo!

Tjitte

1.11.02

Inger + Massimo

Thank you so much for your kindness + hospitality over the last week.
You are both wonderful hosts + have provided a true home away from home, just when we really needed it, too! We now feel fully recharged, ready to pull the backpacks back on + continue the amazing adventure. You have cute cats too, which we loved!
Hopefully we'll see you again!

Cheers!

Adam and Sarah
Australia

20 june 2003

We heard of Volterra through a friend and then found Podere Fraggina on the internet. What great luck! We came from a hectic week in Paris and found sun, good food, wonderful scenery. Each day brought adventures: we reccomend Massa Marittima, the beach at Baratti, Montalcino and the monastry of Sant'Antimo. Siena was very beautiful but very, very crowded.
M;anu thanks to Inger and massimo for creating this wonderful place. We certainly hope to return.

John, Laura, Rebecca, Susanna
Oakland, US

25 juillet 2003 à Volterra,

Quelle belle semaine!

Lecture, promenades, repos voilà le menu pour cette magnifique semaine dans un cadre enchanteur.

La Toscan, nous rêvions depuis longtemps et nous avons savouré toutes les minutes.

Merci à Inger et Massimo pour leur hospitalité et leur gentillesse!

Pierre et Marie-Claire, Québec

16 april 2004

Lieve Inger, Massimo, Lorenzo en Cosimo,

Wederom hebben we genoten van een heerlijke week op jullie podere! En ook Stalla is ons goed bevallen! (ondanks de verstopping in de gootsteen). Maar samen klussen is ook gezellig, toch?
Bedankt voor jullie gastvrijheid, de gezellige en smakelijke vrijdagavonden! We zullen hier de komende weken nog vaak aan terug denken en komen graag in september weer terug (Ed zal bami met saté koken, dat is afgesproken!)
Wij wensen jullie veel goeds voor komende zomer.

Ed en Sonja

Volterra, le 07.08.04

La toute première fois que nous venons en Italie: c'est pour découvrir la Toscane avec ses paysages de rêve, ses villes et ses villages chargés d'histoire, sa cuisine si fine et délicate, mais surtout nous n'oublierons jamais l'accueil si chaleureux de Inger et Massimo.
Le petit bonjour quotidien du "Nonno" qui fait partie de la vie du Podere nous restera aussi marqué.
Un grand MERCI pour votre accueil et votre hospitalité....dans cette superbe bâtisse qui nous a séduit.

A bientôt!

Paul et Djam, Lille, France

20.03.05

Lieve Inger, Max, Lorenzo, Cosimo

Bedankt weer voor alles!
Voor de 5e keer weer een supertijd gehad.
Tot op de koffie!

xxx Rob en Jeannet

16/23 juli 2005

Wat een prachtplek. Waar alles ook òp zijn plaats is. Je ziet de handen die de omringende natuur en cultuur begrijpen en die kunnen vormgeven. In welk ander appartement kun je zo genieten van waar iets staat, hoe de kleurstelling is, hoe iets is opgehangen? Waar genieten zelfs de mieren zo van het landschap dat ze de bovenste draad van het gaas uitkiezen om zich horizontaal te verplaatsen, bijgelicht door vuurvliegjes?
En bovenal, waar is de ontvangst zo aangenaam en kun je met gastvrouw en -heer zulke prettige gesprekken hebben? Een prachtplek dus. Eén om lief te hebben!

Hugo, Nel en kinderen Emile en Levien uit Breda.

Dear Inger and Massimo

Well, been back again for our third time, we must like it here.

Thanks for the good hospitality and hope to see you again in 2006

Tony and Margret, Cambridge, UK

20th August 2005

A delightful week on your Tuscan hilltop. Breathtaking scenery and peaceful surroundings.
Inger and Massimo have created a beautiful oasis of tranquility for all who stay. Great hosts and futur plans sound exciting...we'll be back for a dip!

Rachel and Andrew, Chippenham, UK

2/9/05

Wat een geweldige plek
om als kind op te groeien
zo puur nog.

Het slingerweggetje
hier naar toe
de eerste keer heel eng
maar gaande weg de
week steeds vertrouwder.

Zo een appartement
daarin zou ik voorgoed
kunnen wonen
zo mooi.

De stilte en de rust
da's ff wennen voor
deze twee stadse mannen.
Ze gaan weer terug naar "het leven".

Of is dit "het leven"?

John en Henk

L'ombre des cyprès noirs, au soir, sur la  colline,
S'étire dans l'or roux, longue, sombre. Le flanc
Ondule d'un  talus que fait frémir, dolent,
Le dernier vent venu dans le jour qui  décline.

La terre a par endroits la couleur violine
D'un vin épais  et lourd qui coule. Désolant,
Défait de tout espoir, l'instant, comme  soûlant,
Laisse à l'âme navrée un désert de gâtine.

Ombra della  sera... Fragile adolescent,
Un mouvement subtil de la hanche  glissant
Fait à peine fléchir le corps qui se déploie

Dans l'ocre de  ces soirs lointains qu'on imagine
Et qu'on ne saura pas, hormis l'obscur  émoi
Qui naît confusément d'un troublant  androgyne.


Ninon Jacquet
19-sept.-05